زنهار
بارها در قرآن مجيد غافلان بيخبر به چهارپايان و حيوانات بي شعور تشبيه شده اند،
ولي نكتة تشبيه آنها به چهارپايان شايد اين باشد كه تنها به خور و خواب و شهوت
مي پردازند،
به تعبير ديگر: گروهي از غافلانِ دور افتاده از خدا و معنويت، مرفه اند، همچون
گوسفندان پروار و گروهي نامرفه، مانند گوسفنداني كه در بيابان ها دنبال
آب و علفي مي گردند. هر دو گروه هدفشان جز شكم نيست...
امام علي(ع) ميفرمايند: كالبهمية المربوطة همّها علفها أو المرسلة شغلها تقممها؛
همانند حيوانات پرواري كه تنها به علف ميانديشند و يا حيوانات ديگري كه در چراگاه
رها شده اند و از اين طرف و آن طرف خرده علفي بر مي گيرند.
حديث معروفي دیگری كه ازامیر المومنین (ع) نقل شده:
خداوند خَلْق عالَم را بر سه گونه آفريد: فرشتگان و حيوانات و انسان. فرشتگان عقل
دارند بدون شهوت و غضب؛ حيوانات مجموعي از شهوت و غضبند و عقل ندارند؛ امّا
انسان مجموعه اي است از هر دو، تا كدامين غالب آيد. اگر عقل او بر شهوتش غالب
شود، از فرشتگان برتر است و اگر شهوتش بر عقلش چيره گردد،
از حيوانات پست تر ميشود.
انسان نمی تواند
به آسمان نیندیشد !
چگونه می تواند؟!
مگر انسان هایی که
عمر را بی چرا،
به چریدن مشغولند
و
سر به زمین فرو برده اند
و پوزه در خاک دارند
و غرق در آب
و علف اند
اینها که ((گوسفندان ))دو پایند!
"دکترعلی شریعتی
<<به نام خداوند روزی دهنده>>