بنفشــه‌ای خــوش رنــگ

دمیــده بــود در آغــوش کــوه

از دل سنــگ!


بــه کــوه گفتــم:

شعــرت خــوش اســت

و تــازه و تــر،

و گــر درســت بخــواهــی

مــن از تــو شــاعــرتــر !

کــه شعــرت از دل سنــگ اســت و

شعــرم از دل تنــگ . . . 

فریدون مشیری