اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما** رابده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت**فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب**ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است**من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم**اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم**نصیحت گوش کن جانا که از جان دوستتر دارند**حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو**غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ**
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا راکنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا راچنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما رابه آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا راکه عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا راجواب تلخ میزیبد لب لعل شکرخا راجوانان سعادتمند پند پیر دانا راکه کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما راکه بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را
+ نوشته شده در شنبه یکم اسفند ۱۳۸۸ ساعت 10:43 توسط امامی
|
<<به نام خداوند روزی دهنده>>
تیغ تیزی گر بدستت داد چرخ روزگار
هر چه میخواهی ببر ، اما مبر نان کسی
کسی که همیشه سعی میکنه
بقیه رو شاد کنه...
بیشتر از همه تنهاست...!!!
اون رو تنها نذارید!
چون هیچوقت به شما نمیگه که بهتون نیاز داره...
(خیلی وقتها , خیلی زود دیر میشه)
هر زادی بو دونیادا گورمه قارداش ساتما هر زادی کاغذ پولا قارداش
دکتر شریعتی:
اگر تنهاترین تنها شوم باز خدا هست...
او جانشینین همه تنهایی هاست.
آشوب،همان حس غريبي ست كه دارم وقتـــی كه بــه لب های تو لبخند نباشد
تنها برخی از آدمها
باران را احساس می کنند …
بقیه فقط خیس می شوند
هیچ وقت زانو نخواهم زد حتی اگر سقف آسمان کوتاهتر از قامتم شود برنامه ریزی : سعی می کنم داشته باشم اما خروجیش دقیق اجرا نمیشه آخه میدونین اگه صرفا روی برنامه هام پیش برم فرصت واسه ابراز مهربونیا و لحظه حال رو از دست میدم و نمیتونم به موقع به کسایی که بندگان خوب خدا هستند و واسم عزیزند کمک کنم و اون موقع است که لذت خدمت بدون توقع رو از دست دادم مگه چند سال زنده ام که فقط به فکر موفقیت خودم باشم درجوانی پاک بودن شیوه ی پیغمبری است / ورنه هر گبری به پیری می شود پرهیزکار هر که باشد نظرش در پی ناموس کسان / پی ناموس وی افتد نظر بوالهوسان